Embed

4 - BİRKAÇ SAAT SONRA

Bu suçluluk duygusu beni rahat bırakmıyordu.

Tıpkı ilk gün gidip yavru kediyi zor durumda bulduğum gibi.

 

Fazla vakit kaybetmeden gidip onu bulmalıydım.

Onu bıraktığım bahçeye gitmek için yola koyuldum. Bulup eve getirmeliydim. Daha gözü kurtulmamıştı.

Bahçeye geldiğimde bir doktor sigara molasındaydı. Yanında birkaç ta temsilci..

Sordum hemen

"Burada yüzünden yaralı yavru bir kedi gördünüz mü?"

Dr. Hanım

"Götürecek misin? Neden soruyorsun? diye merakla sordu.

"Evet" dedim.

 

O da anlattı bana.

Balkonda duran atık kağıt sepetini göstererek

"Hangi vicdansız çöpe attı bu yaralı yavru kediyi diye kızıyordum" dedi.

O nu sabah çöp sepetinde bulmuş.

Yavrum korunmak için sepete girmiş..

 

Bende herşeyi baştan anlatınca biraz rahatladı ve tanıştık.

 

Nerde olduğunu söylerseniz bulup götürmeliyim, göz damlaları ve pansumanı var dedim.

 

Bana sözleri şunlar oldu:

"Ben pansumanını yaptım, çok acıkmıştı karnını doyurdum ve hala yoldadır, bakması için Foça'ya annemin yazlığına gönderdim, ona iyi bakılacak."

  

 

ŞUARÂ - 191


Şüphesiz senin Rabbin, mutlak güç sahibi ve çok merhametli olandır.

 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !